Тойм
Даян хаан бол Умард Юань улсын хамгийн агуу захирагч бөгөөд Чингис хааны дараах Монголын түүхэн дэх хамгийн чухал хүмүүсийн нэг юм. Бараг дөчин жилийн засаглалын үед бараг зуун жилийн бутралын дараа Монголын ард түмэн бүрэн дахин нэгдэж, Монгол зургаан түмэн болж зохион байгуулагдаж, их хааны бодит эрх мэдэл Монголын бүх холбоонд сэргэсэн. Монголын түүхийн уламжлалд түүнийг Монгол үндэстний хоёр дахь үндэслэгч хэмээн хүндэтгэдэг.
Түүний амжилт бага насны өнчин хүүхэд байхад нь олж, өрсөлдөгчдөөс нь хамгаалж, бие даан захирах насанд хүртэл нь хууль ёсны эрхийг нь хамгаалсан асран хамгаалагч, хожмын хатан Мандухай хатны дэмжлэг, улс төрийн суут ухаанаас ихээхэн хамааралтай байв.
Эрх мэдэлд гарсан нь
1478 онд Мандуул хааныг нас барсны дараа Мандухай хатан Даян хааныг бага насны хүүхэд байхад нь олжээ. Тэрээр Боржигин овгийн Чингисийн угсааны ноён, их хааны цолын хууль ёсны өв залгамжлагч байв. Мандухай хатан өөр сонголттой байсан ч энэ хүүхдийн эрхийг хамгаалахаар шийдэж, түүнийг тулалдах насанд хүрээгүй байхад нь өөрөө цэрэг удирдан аян хийсэн. 1480 онд найм орчим настай түүнийг Даян хаан хэмээн өргөмжилсөн. Хожим тэрээр түүнтэй гэрлэж, өөрийн улс төрийн эрх мэдлийг түүний угсааны хууль ёстой хослуулсан нь Монголыг дахин нэгтгэхэд шийдвэрлэх үүрэг гүйцэтгэсэн түншлэл болсон.
Засаглал ба үйл хэрэг
- Умард Юань улсын эхэн үеэс хойш анх удаа Монголын ард түмнийг нэг эрх мэдлийн дор бүрэн нэгтгэсэн
- Монголыг зүүн гарын гурав, баруун гарын гурван түмэн гэсэн зургаан түмэн болгон зохион байгуулж, тогтвортой засаг захиргааны бүтэц бий болгосон
- Хэдэн арван жилийн турш Монголын улс төрд ноёрхож байсан Ойрадын үлдэгдэл бүлгүүдийг дарсан
- Мин улсын эсрэг олон амжилттай аян хийж, Хятадын нутгийн гүн рүү довтолж, Монголын цэргийн хүч сэргэснийг харуулсан
- 1510 онд баруун гарын гурван түмний бослогыг дарсан
- Зургаан түмнийг хөвгүүддээ хувь болгон хуваарилж, олон үеийн турш Монголыг удирдсан ургийн тогтолцоог бий болгосон
- Их хааны цолын эрх мэдэл, нэр хүндийг Умард Юань улсын эхэн үеэс хойш үзэгдээгүй түвшинд сэргээсэн
Өв
Даян хаан 1517 онд (зарим он тооллоор 1543 он хүртэл) Монголын түүхэн дэх хамгийн урт засаглалын нэгийн дараа нас барсан. Түүний Монголыг зохион байгуулсан бүтэц маш тогтвортой байсан тул нас барснаас хойш зуу гаруй жил Монголын улс төрийн газар зүйг тодорхойлсон. Түүний олон үр удам буюу Монгол даяар захирагч удмуудыг үндэслэсэн олон хөвгүүд нь олон үеийн турш Монголын засаглалын язгууртны бүтэц болсон. Монголын уламжлалд түүнийг Бага хаадын үеийн сүйрлээс Монгол үндэстнийг аварч, сэргээн босгосон хүн хэмээн зөвхөн Чингис хаантай зүйрлэхүйц хүндэтгэлтэй дурсдаг.